تبریز
هم اکنون یک هزار و ۹۵۰ روستای بالای ۲۰ خانوار در استان آذربایجان شرقی وجود دارد.

روستاهای هدف گردشگری آذربایجان شرقی جلوه هایی از اعجاز طبیعت و تاریخ
روستاهاي هدف گردشگری آذربايجان شرقي با نمايش قدمت و معماري زيبا جلوه اي از اعجاز طبیعت و تاریخ را در معرض ديد گردشگران قرار مي دهند.
بیش از بیست روستاي هدف گردشگری استان با تلاش مضاعف در راستای اطلاع رسانی و تبلیغات مناسب، شاهد حضور گردشگران داخلی و خارجی بسیاری مي باشند .
روستاهای تاریخی و شگفت  انگيز کندوان و اشتبین دو روستای شناخته شده استان و مورد توجه گردشگران مي باشد امکانات و زیرساخت های گردشگری در کندوان و اشتبين افزایش یافته كه عامل مهمي برای جذب گردشگران داخلی و خارجی به شمار می رود.
گردشگران علاوه بر بازدید از محیط طبیعی منحصر به فرد این دو روستا و نحوه زندگی مردم ساکن در آن، می توانند از آب و هوای مطبوع و بهاری آنها و همچنين آب درمانگر كندوان بهره بگیرند.
همراهی مردم ساکن در روستاها برای تسهیل حضور گردشگران از عوامل موثر در جذب و ماندگاری و سفر دوباره آنان مي باشد فرهنگ گردشگرپذيري و مهمان نوازي به خوبي در روستاهاي هدفگردشگری آذربايجان شرقي همه گير و نهادينه شده است.
از ديگر روستاهای هدف گردشگری استان  خشکناب به عنوان زادگاه استاد شهریار، لیقوان ، روستاهای عنصرود و گنبرف در اسکو، زنوزق، چراغیل آذرشهر ، اسکانلو ، نوجه مهر جلفا ، کردشت ، اسب فروشان سراب ،  چکان، آقا بابا فرامرزی، کاسین، سفیده خوان و آستمال ، سور و  توته خانه بناب روستاهای  پر بازدید استان را تشکیل می دهند.

سفال، چاپ باتیک به عنوان هنر منحصر به فرد منطقه اسکو، ابريشم مرغوب اشتبين، بافته های داری مانند قالی و گلیم و ورنی، شیشه گری سنتی، سنگهای قیمتی و نیمه قیمتی، غذاهای محلی و خشکبار ، همراه با عسل بسیار مرغوب و همچنين میوه های باغی و محصولات جالیز از جمله سوغات اين روستاها ميباشد.

تبریز

روستای کردشت

روستای کردشت در ساحل رود ارس و در 80 کیلومتری شرق جلفا بعد از‌ پایانه مرزی نودوز و روستای‌ دوزال ‌استان آذربایجان شرقی قرار گرفته و یکی از زیباترین مجموعه‌های معماری ایران را در خود جای داده است.

این مجموعه در دوره قاجار و در زمان نایب‌السلطنه عباس‌میرزا و جنگ‌های سی‌ساله ایران و روس ساخته شده ‌و حمام بزرگ، عمارت، حمام کوچک، مسجد غریب، دیوانخانه، یخچال، قلعه کردشت و ‌پادگان نظامی‌ را شامل می‌شود که قدیمی‌ترین آن‌ها مسجد غریب دوره زندیه است.حمام بزرگ کردشت تمام عناصر معماری حمام‌های ایرانی را داراست و‌ شامل هشتی ورودی، سربینه، میان در، گرمخانه، خزینه و شاه‌نشین می‌شود.

آهک‌بری‌های بسیار باشکوهی با نقوش اسلیمی به همراه ستون‌های سنگی مقرنس‌کاری‌‌شده و کفش‌کن‌های سنگی حجاری‌شده فضاهای داخلی حمام را زینت داده است.حمام دارای حیاطی بزرگ در ضلع جنوبی عمارت است که قاب‌بندی‌های اطراف آن زیبایی حیاط را دو چندان کرده و رواق الحاقی در شمال حیاط ورودی حمام را با معماری خاصی تعریف کرده است.

این مجموعه از جمله بناهایی است که زیر نظر اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان آذربایجان شرقی مرمت و بازسازی شده و بازدید از آن برای عموم آزاد است.

حمام کردشت

تبریز
روستای قشلاق

اين‌ روستا در فاصله‌ 18 كيلومتري‌ هاديشهر و 36 كيلومتري‌ جلفا واقع‌ شده‌ است‌. آب‌ و هواي‌ اين‌روستا معتدل‌ ميباشد. شغل‌ اكثريت‌ مردم‌ اين‌ روستا زراعت‌ ـ دامداري‌ ـ كارگري‌ مي‌باشد. از محصولات‌عمده‌ اين‌ روستا مي‌توان‌ گندم‌ ـ جو ـ يونجه‌ ـ گردو ـ سيب‌زميني‌ ـ نخود و سيب‌ را نام‌ برد. آب‌ مورد نيازكشاورزان‌ از طريق‌ چشمه‌ رودخانه‌ محلي‌ تأمين‌ مي‌شود.با توجه‌ به‌ موقعيت‌ كوهستاني‌ كه‌ دارد آب‌ و هوايش‌ معتدل‌ است‌ و يك‌ منطقه‌ ديدني‌ و تفريحي‌ پرمنظره‌اي‌ بنام‌ ماهاران‌ دارد كه‌ همه‌ ساله‌ در فصل‌ بهار و تابستان‌ مردم‌ بسيار زيادي‌ از از نقاط مختلف شهرستا وساير نقاط آذربايجان ‌جهت‌ تفريح‌ و استفاده‌ از آب‌ و هواي‌ معتدل‌ به‌ آن‌ عزيمت‌ مي‌كنند. و چشمه‌ آبي‌ زلال‌ از آن‌ محل‌ جاري‌است‌ كه‌ در حول‌ و حوش‌ آن‌ منظره‌هاي‌ سرسبزي‌ وجود دارد كه‌ پذيراي‌ تعداد زيادي‌ تفريح‌ كننده‌ است‌.امكانات‌ روستا تأمين‌ تأسيس‌ مدارس‌ ابتدايي‌ و راهنمايي‌ پسرانه‌ و دخترانه‌ ـ شركت‌ تعاوني‌ روستايي‌ ـآسياب‌ آردي‌ و حمام‌ بهداشتي وگاز‌ در اين‌ روستا وجود دارد. آب‌ آشاميدني‌ مردم‌ اين‌ روستا از طريق‌ چشمه‌تأمين‌ مي‌شود. عمليات‌ برق‌ رساني‌ در اين‌ روستا در بهمن‌ ماه‌ سال‌ هفتادويك‌ انجام‌ يافت‌ .

تعداد خانوار و جمعيت‌ اين‌ روستا در سال‌ 1345 تعداد خانوار 275 واحد و تعدادجمعيت‌ 1277 نفر و در سال‌ 1355 تعداد خانوار 246 واحد و تعداد جمعيت‌ 1198 نفر و در سال‌1365 تعداد خانوار 242 واحد تعداد جمعيت‌ 1272 نفر و در سال‌ 1370 تعداد خانوار 208 واحد وتعداد جمعيت‌ 1229 نفر مي‌باشد و در سال‌1375 تعداد خانوار 240 و تعداد جمعيت‌968 نفر مي‌ باشد

تبریز

روستای اشتبین

از توابع بخش سیه رود و دهستان نوجه مهر شهرستان جلفا واقع در استان آذربایجان شرقی است.اين روستا نمونه اي از روستا هاي كوهستاني – ميان دره اي محسوب ميشود . از نظر تقسيمات آب و هوايي جزء مناطق با اقليم سرد وداراي زمستانهاي طولاني بوده و براي چندين ماه از سال پوشيده از برف است .بافت روستای اشتبین بواسطه احاطه باغات و سایر عوامل کالبدی نظیر ناهمواریها، بستر سنگی، شیب تند اراضی و شرایط اقلیمی خاص، کاملا فشرده و فقط در محدوده شمالی روستا امکان توسعه محدود وجود دارد.
در سال 1385 روستای اشتبین دارای 773 نفر جمعیت در قالب 150 خانوار بوده است.
این روستا با شماره 2692 در تاریخ 79/03/17 در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده است. اسناد به دست آمده از سنگ نوشته های موجود در روستا تاریخ 843 و 976 هجری قمری را نشان می دهند، ولی به نظر میرسد معماری موجود در برخی بناها مربوط به دوره اشکانیان است.
از مشاهیر این روستا می توان از مرحوم سید ابوالقاسم نباتی نام برد که از موقعیت والایی در ادبیات فارسی و ترکی برخوردار است. او را می توان خلف راستین خواجه حافظ و عمرخیام دانست. او شاعری عارف و استادی ماهر است که هم تراز غزلیات حافظ و رباغیات خیام شعر سروده است. جمع اشعار به جای مانده از وی بیش از پنجاه هزار بیت است که تقریبا نصف آن به فارسی و نصف دیگر آن به ترکی است. اشعار نباتی در قفقاز و آذربایجان و ترکیه و ایران طرفداران زیادی دارد و عاشیقها و خواننده ها از اشعار وی استفاده می کنند  طبق وصيت وي در همين روستا به خاك سپرده شده است

از تبریز  تا روستای اشتبین 250 کیلومتر فاصله است البته اگر قبل از رسیدن به جلفا مسیر هادیشهر را انتخاب کنید . منظر ه زیبای رود ارس و طبیعت بی نظیر و مناظر شگفت آور که انسان را به وجد می اورد هیبت کوهها و زیبایی جنگل ها وصف ناپذیر هستند

پس از گذز از سیه رود ، نوردوز ، روستای دوزال ، کردشت جاده روستای اشتبین خودش رو نشون میده  از جاده تا روستا حدود هفت كيلومتر است ،یک مسیر کوهستانی با شیب تقریبا” زیاد . بالای جاده که رسیدید یک جنگل زیبا قبل از روستا  در دره نمایان میشود وسط جنگل رود خانه  در حال خروشان است و شما را برای استراحت جذب خود خواهد کرد  .  روستای اشتبین با هوای بسیار عالی  مناظر زيباي روستا  با مردمان سخت کوش .

دامداری شغل اصلی اهالی این روستاست    میوه های  باغی این منطقه  هم عبارتند از  انار  ، ذغال اخته ،گیلاس ، گلابی ،زرد آلو ، گردو ، سیب ، انجیر، انگور و معماری خانه هابه شکلی است که حیاط خانه پشت بام خانه دیگر است  از عناصر معماری خاص این روستا می توان «بالگون» یا همان بالکن و یا به گویش خود روستاییان «آرتیرما» را نام برد که فضایی بیرون آمده از بنا است و بر روی معابر قرار گرفته و بر اساس شرایط اقلیمی این منطقه مورد استفاده روستاییان قرار می گیرد.
این عنصر از دو جهت باعث آسایش بیشتر اهالی می شود: اول اینکه جلوی تابش زیاد آفتاب تیز تابستان را به درون اتاقها می گیرد و دوم اینکه فضای بادگیر و نسبتا خنکی است که در تابستان مورد استفاده قرار می گیرد.
. ارتفاع آن تقریبا برابر دوطبقه ساختمان است و چهار ستون چوبی که معمولا دارای سرستونهایی حکاکی شده هستند، سقف هرمی و چوبی آن را نگه می دارند. معمولا در زیر این سقف تنوری برای پخت نان وجود دارد.
تزئینات:
نرده های زیبا، سرستونهای منقش، ارسی ها و پنجره ها همه از هنر و تمدن والای اهالی این روستا حکایت می کنند. تزئینات در شکل گیری معماری زیبای این روستا نقش بسیار مهمی ایفا کرده اند کوچه های  تنگ این روستا با پله های بسیار بالا میرود و به همدیگر راه دارد .  اهالی روستا از امکانات آب و برق و تلفن بر خوردار هستند و در زمستان از نفت استفاده میکنند .  پسر بچه ها علاقه مند هستند شما را راهنمایی کنند و کتیبه ها را در روستا به شما نشان بدهند و مردم بسیار مهربانی دارد . تنها چیزی که کم دارد  مسافرخانه است و مجبورید که برگردید و احساس میکنید که سیر نشدید و دلتان میخواهد که چند روزدر اين روستا  بمانید و از جاذبه هاي آنجا لذت ببريد . فقط یک قهوه خانه در روستا است که یک اتاق اجاره میدهد .

روستای زنوزق ماسوله آذربایجان

روستای لیقوان

برای دیدن لیقوان باید به آذربایجان شرقی سفر کنید و در 36 کیلومتری جنوب تبریز این روستا را ببینید که در کنار رودخانه مهران رود و کوه های سر به فلک کشیده سهند جا خوش کرده است. جاده ارتباطی لیقوان- تبریز از مسیر «دروازه تهران» شهر تبریز شروع می شود و بعد از گذر از شهر باسمنج و روستاه های هروی (هربی) بیرق (بره) به روستای لیقوان می رسد. یادتان باشد که دره لیقوان بین تمام دره های استان آذربایجان شرقی تنها جایی است كه امكان ارائه خدمات و پذیرایی از مسافران را دارد.


لیقوان با تمام کوچکی اش، نام بزرگی است. روستایی که اگرچه همیشه با پنیرهای قالبی ایرانی تداعی می شود، اما اگر به عنوان یک گردشگر وارد آن شوید جاذبه های بیشتری را می بینید که تمام ذهنیت تان را از این روستا، تغییر می دهد! طبیعت زیبای لیقوان آنقدر غافلگیر کننده است که ممکن است مجبور شوید هر چند دقیقه یک بار به خودتان یادآوری کنید که خواب نمی بینید و اینجا گوشه ای از خاک سرزمین خودتان است.
                                                                                 شهره ليقوان به پنيرهاي مرغوب و خوش طعم در کشور معروف است.

كشتزارهای سرسبز و باغ‌های میوه هر ساله به خصوص در تابستان هزاران نفر از عاشقان طبیعت را به این دره مصفا جذب می‌كند.


روستای مجارشین

مجارشين يکي از روستاهاي استان آذربايجان شرقي است که در دهستان گنبرف بخش مرکزي شهرستان اسکو قرار گرفته
مجارشين روستايي تاريخي و باستاني است که داراي طبيعتي بکر و سرسبز، کوهستاني مي‌باشد.
مجارشين، در اصل ميرزانشين بوده است و در زمان سياست يکسان سازي فرهنگي رضا شاه پهلوي که تغيير نام جاهاي ايران بخصوص آذربايجان جزئي از اين سياست بود، نام اين روستا نيز مانند ديگر جاهاي تغيير يافته ايران ، تغيير يافته است. البته اهالي اين روستا و روستاهاي اطراف نام اين روستا را با گويش قديمي خود يعني “ميرزه رشين” (يا همان ميرزانشين ) بکار مي‌برند.
همچنين «مجارشين» گنجينه‌اي از آثار تاريخي، مناظر طبيعي و جاذبه‌هاي گردشگري متعدد و متنوع به شمار مي‌رود.
عمده فعاليت اهالي اين روستا در زمينه زراعت، باغباني، دامداري و قالي بافي مي‌باشد.و مهمترين منبع درآمد اهالي روستاي مجارشين فروش محصولات کشاورزي از جمله گردو، گل محمدي و بيدمشک خام و… مي‌باشد . همچنين فروش شير توليد شده از دام  يکي ديگر از منابع درآمدي روستا هست که همگي اينها در فصل بهار و تابستان صورت مي‌گيرد . ودر فصل زمستان قالي بافي و فروش آن مهمترين منبع درآمد اهالي اين روستا مي‌باشد.
جالب است بدانيد سيب زميني نماد روستاي مجارشين است .
در مجارشين اغلب درختان گردو و بيد تبريزي(قلمه) به چشم مي‌خورد.
دامداري در اين روستا به دليل وجود مراتع زياد و مخصوصا مراتع سرسبز سويوخ بولاغ و آغ دره نسبت به روستاهاي اطراف به  صورت وسيع‌تري انجام ميگردد،که نتيجه آن درآمد از طريق فروش مازاد محصولات لبني و به تبع آن کمک به اقتصاد خانوار روستايي مي‌باشد.
مجارشين ،روستايي کوهستاني با خانه‌هاي پلکاني زيبا است که و جاده آسفالته اين روستا را با شهرستانهاي اسکو و آذرشهر متصل مينمايد.
موقعيت روستاي مجارشين به نحوي است که باعث امتياز برتر اين روستا نسبت به روستاهاي اطراف خود شده ،اين روستا محل تلاقي دو جاده آذرشهر به گنبرف و همچنين اسکو به گنبرف مي‌باشد .
مرتفع‌ترين نقطه روستا کوه اوريان (اوريان داغي) ، که ارتفاع قله آن 2850 مترمي‌باشد .
يکه سورا نام کوهي است که روستاي مجارشين در دامنه‌هاي آن واقع شده است و داراي قداست زيادي بين اهالي روستاي مجارشين ميباشد.
اگر چه از پيشينه اين روستا اطلاع دقيقي نيست اما از آثار باستاني به جا مانده که به دوران‌هاي تاريخي پس از اسلام مربوط مي‌شود، مي‌توان به قدمت زياد اين روستا پي برد.
گورستان تاريخي مجارشين
گورستان تاريخي مجارشين يکي از مناطق جالب و تاريخي اين روستا ميباشد، که در آن سنگ قبرها داراي نوشته‌هايي به زبان عربي هستند که حاکي از  رواج نوشتن زبان عربي در زمانهاي دور در اين روستا مي‌باشد. قدمت اين گورستان به دوران‌هاي تاريخي پس از اسلام برمي گردد.
بوشلار
بوشلار به خانه‌هاي صخره‌اي تاريخي مجارشين مي‌گويند. اين خانه‌هاي زيبا ، صخره‌اي و در دل کوه کنده شده‌اند و داراي طاقچه‌هايي هستند که حاکي از زندگي انسانها در اين محل در گذشته‌هاي دور دارد.
مسجد صخره اي مجارشين
مسجد صخره اي مجارشين مربوط به سده‌هاي مياني و اواخر دوران‌هاي تاريخي پس از اسلام است که به‌عنوان يکي از آثار ملي ايران به ثبت رسيد.
اين روستا علاوه برجاذبه‌هاي تاريخي داراي جاذبه‌هاي زيباي طبيعي مي‌باشد
به علت وجود انبوهي از درختان سرسبز و چشمه‌هاي بي بديل فراوان که بعضي از آنها جزء چشمه‌هاي آب معدني مي‌باشد و عبور رودخانه گنبر که بسيار چشم نواز و زيبا ميباشد که چشم هر بيننده اي را خيره مي‌کند
از ديگر جاهاي ديدني اين روستا برکه گوگلي در دامنه “کوه چانگيل” است .
از معروفترين چشمه‌هاي مجارشين ،مهير چشمه سي ، آغ بولاغ چشمه سي ، رستم چشمه سي ، قويي چشمه را مي‌توان نام برد.
مجارشین

تبریز

آبشار گل آخور 

در حوالی روستای گل آخور از توابع دهستان ارزیل بخش خاروانا شهرستان ورزقان قرار گرفته است.
واژه گل آخور در زبان ترکی آذربایجانی به معنای تالاب جاری می باشد.آب بسیار خنک این آبشار، از کوه‌های شمالی و مرتفع این روستا سرچشمه گرفته و پس از عبور از داخل روستا در آخر به یک آبشار زیبا تبدیل می‌شود که ارتفاع آن، حدود ۱۰ متر است.
ادامه آبشار پس از عبور از دره زیبا و سرسبز و پردرخت و گذر از روستای ارزیل با رود طرزم به یکدیگر می‌پیوندند و رود بزرگی تشکیل داده و به سمت روستای حاجیلار و کبود گنبد سرازیر می‌شود.
علاوه بر آبشار، قله‌ی جلا داغی این روستا و ییلاق‌های بالادست قله می‌تواند مورد توجه گردشگران و کوهنوردان قرار گیرد. مردم این روستا اکثرا سید هستند و یک امامزاده هم در طرف دیگر روستا (سمت باغات) قرار دارد که به امامزاده پیر سید علی آقا معروف است.
چند آلاچیق توسط سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در بالای آبشار جهت استفاده گردشگران ساخته شده و همچنین راه رسیدن به خود آبشار برای راحتی مسافران پلکان کشی شده است.

روستای ارزیل در 10 کلیومتری روستای گل آخور فرامو ش نشه
وقتي به ارزيل رسيديد يك  امامزاده هم دراين روستا هست  و همچنين چند ين كلبه  كه اجاره داده ميشوند.  عكس زير مربوط به همان امامزاده هست.

اگر شب را در ارزيل ماند يد و درضمن اگر علاقه مند به ستاره ها هستيد فرصت بسيار خوبي بدست آورده ايد ! نميدام از كدام واژه براي توصيف  منظره ستاره ها در دل تاريكي شب هاي ارزيل استفاده كنم واقعا” زبانم از توصيف زيبايي شب هايي كه در ارزيل به تماشاي ستاره ها نشسته  بوديم عاجز است  . از ارزيل تا روستاي گل آخور 10 دقيقه با ماشين فاصله داريد صبح اول وقت پياده روي در اين مسير( ارزيل تا آبشار) صفاي ديگري دارد در ضمن بخاطر داشته باشيد در اين مسير از ورزقان تا گل آخور پمپ بنزين وجود ندارد فقط يك سوپر ماركت در روستاي ارزيل وجود دارد كه در صورت ضرورت ميتوانيد يك گالن از ايشان بنزين بگيريد پس يادتان نرود به مقدار بنزين دقت كنيد.

تبریز

امامزاده سید محمد آقا در روستای نوجه مهر

این روستا با قرار گرفتن در نوار مرزی آذربایجان و ارمنستان و نیز قرارگرفتن آن در مسیر رودخانه ارس و در حوزه منطقه آزاد تجاری ارس را از جمله مزایایی برشمرد که این امامزاده را مورد استقبال گردشگران قرار داده است این امامزاده تنها مکانی است که در شهرستان جلفا، امکانات رفاهی و اقامتی برای گردشگران فراهم آورده است.امامزاده  سید محمد  نوجه مهر معروف به ” سید  محمدآقا ” در روستای نوجه مهر در بخش سیه رود از توابع شهرستان جلفا قرار دارد.

وجود 200 زایر سرا جهت اسکان میهمامان، پارکینگ، اختصاص محوطه برای استقرار چادرهای مسافران از امکانات اختصاصی این امامزاده برای گردشگران می باشد.

تبریز

روستای کندوان

کندوان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سهند بخش مرکزی شهرستان اسکو واقع شده‌است. فاصله زمانی کندوان از تبریز  یک ساعت می باشد.
رزرو هتل با تخفيف و اجراي تورهاي كندوان ، قلعه بابك و موزه هاي شهر تبريز توسط مدير سايت تبريز توريست .  تلفن تماس 09145809575
نيم روزه و يكروزه با سواري و يا ميني بوس .


این روستا دارای جاذبه‌های گردشگری فراوانی‌است که مسافران زیادی از اقصا و نقاط دنیا برای دیدنش به این منطقه خوش آب و هوا سفر می کنند.
روستایی تاریخی و 6000 ساله کندوان، یکی ازبرجسته‌ترین روستاهای تاریخی صخره‌‌ای جهان به شمار میرود.
کندوان نام روستایست که مردمان این دیار با دست خالی و ابزاری ساده در دل کوه و صخره ، خانه هایی زیبا بنا نهادند که در نوع خود بی نظیر میباشد، وچون این خانه‌های کله قندی شباهت بسیاری با کندو زنبور دارد به کندوان معروف گردیده است جالب است بدانید که محصول عمده این مردمان این خطه عسل میباشد .
یکی از دیدنی‌ترین و کم مانندترین نمونه‌های معماری در دل کوهستان سهند با هنرنمایی زیبا وسازه هایی به شکل دوک‌های سنگی که قدمت آن به دوران ساسانیان میرسد در این روستا به نمایش در آمده است .
کندوان نمونه بی بدیل هنر انسان در دل طبیعت برای رسیدن به خواسته‌ها ونیاز‌های اولیه خود که باعث شده سیمای طبیعت را دگر گون سازند وچنان در دل صخره و کوه رخنه کنند تا به آفرینشی این چنین دست پیدا کنند.
در قرن هفتم هجری ساکنان روستایی به نام حیله ور -که در 2 کیلومتری کندوان قرار دارد- برای در امان ماندن از حمله مغول‌ها به دشتی مقابل کندوان مهاجرت کردند و در طی زمان به تدریج صخره‌ها را به عنوان پناهگاه امن انتخاب کردند و به صورت بسیار زیبا وساده در دل کوه رخنه کردند و سازه‌های زیبای خود را بنا نهادند.به غیر از جاذبه‌های تاریخی ودیدنی این روستا می‌توان از جاذبه‌های طبیعی مانند چشمه‌های شفا بخش آن نام برد که گفته شده در درمان سنگ کلیه بسیار موثر می‌باشد .
آب این چشمه‌ها با کمترین درصد سنگینی برای بیماری‌های کلیوی بسیار مفید است. این دهکده همچنین دارای بازارچه و نمایشگاه‌های متعدد گیاهان دارویی، صنایع دستی و آثار تاریخی است.روستاي کندوان تنها روستا زنده صخره ای محسوب میشود .
هوای این روستا کوهستانی و ییلاقی بوده و طبق بررسی‌های انجام گرفته، قدمت آن به شرایط ویژه این روستا، گردشگران داخلی و خارجی را از دور و نزدیک با توجه به آب و هوای مطبوع و طبیعت سرسبز به سوی خود جلب می‌کند.
روستای تاریخی کندوان در 50 کیلومتری جنوب غربی تبریز؛ یکی از روستاهای دهستان سهند است که در 18 کیلومتری جنوب اسکو، در دامنه سرسبز سلطان‌داغی واقع شده است.
این روستا طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال 1375، 137 خانوار و 750 نفر جمعیت دارد که به کار کشاورزی و دامداری و صنایع دستی اشتغال دارند. آنچه به کندوان هویت باستانی داده وجود 117 خانوار و منزل مسکونی در درون توده‌های مخروطی و هرمی شکل صخره‌ای است. روستاییان کندوان داخل این توده‌ها برای خود خانه مسکونی، آغل، انبار و کارگاه ایجاد کردند.
وجود آب معدنی، خانه‌های منحصربه فرد، دره‌های سرسبز و خرم، آب و هوای مطبوع و لبنیات و عسل مرغوب کوهستان، سبب جذب تعداد کثیری مسافر از نقاط دور و نزدیک به این روستا به خصوص در فصول مساعد سال می‌شود.
این روستا به سبب ویژگی معماری صخره‌ای و بافت مخصوص آن در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است. توده‌ها و گدازه‌های مذاب آتشفشانی، به وسیله باد، برف و باران در طی هزاران سال متمادی شکل گرفته و به این فرم درآمده است، کران‌ها در تابستان‌ها خنک و در زمستان‌ها گرم است.

تبریز

در 24 کیلومتری شهرستان بناب (آذربایجان شرقی) دو روستای هدف گردشگری قرار دارد که معماری پله‌کانی آنها برای گردشگران جذاب خواهد بود.
توته خانه روستای هدف گردشگری است که حدود 700 خانوار جمعیت دارد و با توجه به معماری ویژه‌ آن می‌تواند مورد بررسی محققان قرار گیرد. در نزدیکی این روستا، روستای دیگری با جمعیت 70 خانوار قرار دارد که به آن سِوِر می‌گویند.
معماری منحصر به فرد این روستا سبب شده تا در کنار روستای کندوان و سه روستای دیگر نام روستاهای شگفت انگیز استان را به خود اختصاص دهد.
سِوِر نیز مانند کندوان دارای معمار صخره‌ایست و ساختمان‌ها در دو طبقه قرار دارند چنانکه خانه‌های آجری کنونی بر روی خانه‌های دست کند صخره‌ای گذشته بنا شده‌اند. خانه‌های دست کندی که وسعت آنها حدود 150 تا 200 متر مربع است و به صورت تودرتو است.
«دو روستای سِوِر و توته خانه با توجه به معماری منحصربه فردی که دارند می‌توانند به عنوان دایرةالمعارف معماری روستایی کشور مورد تحقیق و بررسی قرار گیرند.»

مردم روستای توته خانه به زبان آذری سخن می‌گویند. آنان مسلمان و پیرو مذهب شیعه جعفری هستند.


درآمد بیشتر مردم این روستا از فعالیت‌های کشاورزی و دامداری تأمین می‌شود. عده‌ای از مردم روستا نیز در بخش‌های خدماتی و تولید صنایع دستی‌ اشتغال دارند.
عمده محصولات زراعی در این روستا شامل گندم، جو و حبوبات می‌باشد. با توجه به آب فراوان و زمین‌های حاصلخیز باغداری از رونق برخوردار است و سیب و گوجه سبز از مـهم‌ترین محصولات سردرختی این روستا به‌شمار می‌آیند. گوشت قـرمز، فـرآورده‌های لـبنی و پـشم نیز محصولات دامی این روستا را تشکیل می‌دهد.
انواع قالی با طرح‌های سنتی و محلی نیز در این روستا تولید می‌شود. روستای توته خانه در محدودۀ کوهستانی استقرار یافته و دارای بافت مسکونی متمرکز است. سقف اکثر خانه‌های روستاییان مسطح است و به‌وسیله تیرهای چوبی و شاخ و برگ درختان پوشیده و با کاهگل اندود شده است.
روستای توته خانه دارای معماری صخره‌ای می‌باشد و به دلیل جلوگیری از نفوذ سرما در فصل زمستان اکثر خانه‌ها دارای در و پنجره کوچکی هستند. معماری خانه‌های روستا که متأثر از شرایط اقلیمی، محیط طبیعی، نحوۀ معیشت و فعالیت‌های اقتصادی روستاییان شکل گرفته، با طبیعت اطراف خود هماهنگی دارد.

روستای زیبای توته خانه به دلیل برخورداری از آب و هوای معتدل و کوهستانی، مراتع سرسبز و غنی، چشم‌اندازهای زیبا و مسحورکننده و طبیعت بکر منحصر به فرد به‌ویژه در بهار و تابستان از جذابیت‌های فراوانی برخوردار است.
یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری روستای توته خانه معماری صخره‌ای این روستاست، که در نوع خود کم‌نظیر و جالب توجه است. در قلمرو حیات وحش این روستا انواع پرندگان و جانوران وحشی مانند کبک، گرگ، شغال و روباه وجود دارند و در اراضی روستا و دامنه کوهستان‌های اطراف انواع گیاهان و رستنی‌ها از جمله آویشن، پونه، غازایاقی، شنگ، تره کوهی و گون می‌رویند. طبیعت زیبا و بکر روستای توته‌خانه، مکانی مناسب برای تفریح و گذران اوقات فراغت به‌شمار می‌آید.

مردم روستای توته‌خانه همچون سایر مردم ایران اعیاد بزرگ ملی و مذهبی را گـرامی مـی‌دارند. آن‌ها در ایام عید باستانی نوروز، عید فطر، عید قربان، میلاد پیامبر(ص) به جشن و سرور و در ایام سوگواری ماه محرم به عزاداری می‌پردازند.
از مهم‌ترین مراسمی که همه ساله در آخرین چهارشنبه سال در روستا برگزار می‌گردد می‌توان به مراسم مشعل‌گردانی اشاره کرد. آنان با اجرای این مراسم سنتی به استقبال عید نوروز و سال جدید می‌روند.

موسیقی بومی مردم این روستا در حیات ”عاشیق‌ها“ خلاصه می‌شود. عاشیق‌ها با هنر اصیل و نغمه‌های شورانگیز ساز خود که همراه با ترانه‌های دلنشین اجرا می‌شود، شور و حال خاصی در مردم پدید می‌آورند. موسیقی عاشیقی بسیار دلنواز و روحبخش است و میراث فرهنگ غنی و اصیل مردمان آذربایجان می‌باشد.

پوشاک مردان روستا را کت، شلوار، پیراهن و کلاه پشمی و یا کلاه‌های لبه‌دار تشکیل می‌دهد.
لباس زنان روستا بسیار متنوع و جالب توجه می‌باشد. زنان یا از لباس‌های شهری استفاده می‌کنند و یا از لباس‌های محلی که شامل پیراهنی بلند به نام ”کؤینک“، ”تومان“ (دامن چین‌دار یا شلیته) و جلیقه‌ای که معمولاً کناره‌های آن با زیورآلات مزین شده به همراه ”یایلیق“ (روسری) و ”یَل“ (نوعی کت حاشیه‌دوزی شده و آراسته با زیور‌آلات از جنس مخمل) می‌باشد.
لباس زنان جوان دارای رنگ‌های شاد و طرح‌های گلدار و زیبا است.

مهم‌ترین سوغات این روستا شامل خشکبار و حبوبات و قالی است.

صنایع دستی این روستا شامل انواع قالی با رنگ‌های متنوع و طرح‌های محلی است.

از انواع غذاهای محلی روستا می‌توان به آبگوشت، کباب و نوعی آش محلی که با استفاده از سبزی کوهی تهیه می‌شود اشاره کرد.

دسترسی: روستای توته خانه از طریق شهر بناب و با طی 24 کیلومتر جاده آسفالت قابل دسترسی است.

تبریز
فهرست ۱۲۰ روستای هدف گردشگری کشور به شرح زیر است:

ردیف نام استان تعداد روستا روستاهای هدف گردشگری مصوب

۱ آذربایجان شرقی ۴ کندوان، اشتبین، زنوزق، توته‌خان

۲ آذربایجان غربی ۴ باغچه‌جوق، نصرت‌آباد، سهولان، مارمیشو

۳ اردبیل ۴ اندبیل، کزج، الوارس، اونار

۴ ایلام ۳ پشت‌قلعه، سراب‌کلان، حیدرآباد میش‌قلعه

۵ اصفهان ۵ دم‌آب، اسفرجان، طرق، گرمه، نشلج

۶ البرز ۳ کرکبود، ورده، سنج

۷ بوشهر ۳ حصار، جزیره‌شمالی، هاله

۸ تهران ۴ جلیزجند، سنگان، افجه، جلیل‌آباد

۹ چهارمحال و بختیاری ۴ آورگان، دیمه، سرآقا سید، یاسه‌چاه

۱۰ خوزستان ۴ خماط، رگبه، سادات، لیوس

۱۱ خراسان رضوی ۵ بوژان، مزینان، دیزبادعلیا، زعفرانیه، شمخال

۱۲ خراسان شمالی ۳ درکش، رویین، زوارم

۱۳ خراسان جنوبی ۳ افین، فورگ، خور

۱۴ زنجان ۴ سهرین، ویر، خویین، درسجین

۱۵ سیستان و بلوچستان ۴ سنگان، جون‌آباد، کندرک، فیروزه‌ای

۱۶ سمنان ۴ قلعه‌نوخرقان، قلعه بالا، چاشم، فرومد

۱۷ فارس ۵ دشتک، مارگون، مهارلو، قلات،جیدرزار

۱۸ قزوین ۳ زرآباد، اندج، گازرخان

۱۹ قم ۳ فردو، قاهان، دستگرد

۲۰ کرمان ۵ میمند، بیدخون، ده‌بکری، خبر، سکنج

۲۱ کرمانشاه ۵ شمشیر، پیران، کندوله، هجیج، خانقاه

۲۲ کردستان ۴ نگل، پالنگان، دزلی، قم‌چغای

۲۳ کهگیلویه و بویراحمد ۳ مارین، کاکان، سربیشه

۲۴ گیلان ۵ داماش، امامزاده‌ابراهیم، امامزاده هاشم، حاجی‌بکنده، حسن‌سرا

۲۵ گلستان ۴ پاقلعه، افراتخته، سرکلاته، چینو

۲۶ لرستان ۴ امامزاده‌قاسم، ونایی، چنار گریت، ولیعصر

۲۷ مازندران ۴ کندلوس، لاویج، یوش، آسیاب‌سر

۲۸ مرکزی ۳ وفس، هزاوه، آهو

۲۹ هرمزگان ۳ تزرج، سرخا پایین، تدرویه

۳۰ همدان ۳ گشانی، اشتران، علی‌صدر

۳۱ یزد ۵ منشاد، ازمیغان، فراغه، ده بالا، کرخنگان