شماره پشتیبانی 24/7 ۰۹۱۴۵۸۰۹۵۷۵

مساجد آذربایجان شرقی

مسجد کبود تبریز

مسجد جهان شاه یا مسجد کبود تبریز (گؤی مسجد) از آثار ابوالمظفر جهانشاه بن قره یوسف از سلسله ترکمان قره قویونلو است که در ۸۷۰ هجری بنای آن به همت و نظارت جان بیگ خاتون (زن جهانشاه بن قرا یوسف قره قویونلو) پایان یافت. این مسجد در قسمت شمالی خیابان امام خمینی روبه روی کوچه صدر واقع شده است.

مسجد ارگ تبریز

بنای مسجد ارگ تبریز باقی مانده مسجدی است که در فاصله سال های ۷۱۶ تا ۷۲۴ هجری به وسیله تاج الدین علیشاه جیلانی تبریزی وزیر سلطان محمد خدابنده و ابوسعید بهادرخان ساخته شده است. سمت جنوبی آن دارای طاقی بزرگ بود که به علت فرو نشستن پی و بنیان مسجد و عجله در اتمام ساختمان شکسته و فرو ریخته است. قسمتی که اکنون در وسط سه دیوار بلند خاوری، باختری و جنوبی به صورت ایوان به چشم می خورد، بخش مسقف مسجدی است که عرض آن ۱۵× ۳۰ متر و ارتفاع دیوارهای دور آن به طور متوسط ۲۶ متر می باشد که می توان به وسیله ۶۹ پله به بالای آن رسید. ضخامت دیوارها ۴۰× ۱۰ متر است که از دو دیوار عریض داخلی تشکیل شده اند.

مسجد جامع تبریز

مسجد جامع تبریز یکی از بناهای تاریخی تبریز است که تاریخ بنای آن معلوم نیست. به عقیده صاحب کتاب اولاد اطهار، این مسجد در صدر اسلام از طرف عبدالله بن عامر ساخته شده است. محل مسجد جامع تبریز دردوران حکومت روادیان، سلجوقیان و اتابکان قسمت مقدس شهر محسوب می شد و بسیاری از سلاطین و امرا و وزرا در کنار مساجدی که خود ساخته بودند به خاک سپرده می شدند. مسجد جامع تبریز در زمان ترکمانان و صفویه نیز آباد بوده است.

مسجد نصریه تبریز

بنای مسجد نصریه منصوب به اوزون حسن آق قویونلو است که در زمان خود از شاهکاری هنر معماری بوده است. در حال حاضر از اجزای آن فقط یک قطعه مرمر در محراب مسجد، یک سنگ نبشته مرمر در دیوار شمالی، سنگ نبشته ای در پای دیوار کفش کن، سنگ قبری مرمرین پای دیوار خاوری خواجه نشین زمستانی و شش ستون سنگی باقی مانده است. در سال های قبل از انقلاب این محل به شکل نیمه معمور، اقامتگاه طلاب علوم دینی بود.

مسجد ثقه الاسلام تبریز

این مسجد در سال ۱۲۶۵ هـ. ق به همت مرحوم حاج میرزا محمد شفیع ثقه الاسلام تجدید بنا و توسعه یافته و شرح آن ضمن بقعه صاحب الامر آمده است.

مسجد اسماعیل خاله اوغلی تبریز

این مسجد در سمت چپ یا جانب جنوبی دالان مدرسه طالبیه، بین مدرسه دینی جعفریه و مسجد جامع بزرگ واقع شده، درازای آن از شمال به جنوب است و در و دو پنجره آن به دالان مزبور باز می شود. این مسجد ده ستون سنگی زیبا و هجده گنبد ضربی آجری دارد. ستون ها در دو ردیف قرار گرفته اند. گنبد ها مساوی و یکنواخت هستند و در مدخل مسجد طاق کوچک جالبی از آجر تعبیه شده که در پایین آن (بالای در ورودی) عبارت « بسم الله الرحمن الرحیم» و آیه ۱۸ سوره توبه با خط ثلث برجسته ای گچبری شده است.

مسجد ملا باشی تبریز

این مسجد در خیابان ثقه الاسلام، آخر کوچه دکتر مسیحا، در سمت جنوب صحن مقبره ملا باشی واقع شده است. این مسجد چهار ستون سنگی و نه گنبد ضربی آجری بلند دارد. بنای این مسجد و منضمات آن در حدود سال ۱۲۸۰ هـ. ق پایان یافته است.

مسجد رومیان تبریز

مسجد رومیان، مسجدی است کوچک با سقفی چوبی که مدخل سر در آن، طاق و نوشته ای ندارد. دو پایه سنگی خوش تراش مارپیچی به شیوه صفوی که نظایر آن ها را در مساجد قدیم تبریز و اردبیل به فراوانی می توان دید، از بنای سابق مسجد به جا مانده که آن ها را در دو طرف در ورودی مسجد کار گذاشته اند. کف مسجد قریب هشتاد سانتیمتر از سطح کوچه بلند تر است و چشمه ای در زیر آن جریان دارد.

مسجد محراب تبریز

این مسجد در محله محراب واقع شده است و طاق مرمرین در ورودی آن یکی از شاهکارهای هنر حجاری به شمار می رود. در پیشانی کتیبه طاق با خط ثلث درشت عبارت «قال الله سبحانی و تعالی و تقدس» و در متن کتیبه با خط ثلث جلی آیه شریفه «سلام علیکم طبتم فادخلوها خالدین» و در گوشه پایین رقم «کتبه عبدالله» و در زیر حاشیه کتیبه با خط ثلث ریز و خفی عبارت «عمل استاد ملک علی بن استاد حسن علی حجار پیر چوپانی» به طور برجسته کنده شده است. متن کتیبه و حواشی آن و سایر قسمت های طاق مرمرین همه با ختایی، شاه عباسی، اسلیمی گلدار، ماری و اژدر دهنی برجسته زینت یافته است.

مسجد حاج صفر علی تبریز

این مسجد در ضلع شمالی حیاط مدرسه حاج صفر علی، در یمنی دوز بازار، واقع شده است. این مسجد با عظمت و زیبا، گنبدی بلند و مناره ای منقش به کاشی های آبی رنگ دارد.

مسجد خزینه تبریز

این مسجد که به «مسجد حاجی میرزا یوسف آقا» و «قزللو مسجد» نیز معروف است در سر بازار، انتهای خیابان فردوسی، در سوی باختر قرار گرفته است. کف آن از سطح خیابان یک متر بلند تر است.

مسجد مفیدآقا تبریز

در جانب خاوری خیابان فردوسی، درست در محاذات مسجد خزینه، مسجد دیگری وجود دارد که به مسجد «مفید آقا» معروف می باشد. بنای این مسجد در سال ۱۳۱۰ هـ. ق آغاز و در ۱۳۱۴هـ. ق پایان یافته است. بانی این مسجد مرحوم شیخ رضا طباطبایی فرزند مرحوم شیخ ابوالقاسم شیخ الاسلام تبریز بود

مسجد شیخ الاسلام تبریز

بنای این مسجد در خیابان دارایی، جنب بازار کفاشان واقع می باشد. بانی بنای نخستین آن حاج میرزا محمود شیخ الاسلام عموی حاج شیخ رضا طباطبایی، معاصر و معاشر نادر میرزا بود. این مسجد در سال ۱۳۴۱ هـ. ش، به تشویق مرحوم حاج سید محمد بادکوبه ای امام جماعت وقت و همت بازرگانان تبریز تجدید بنا یافت.

مسجد دال و ذال تبریز

در محله مهاد مهین، کوچه واقع بین دو خیابان فردوسی و شهناز شمالی، نرسیده به میار میار، مسجدی وجود دارد که به مسجد «دال ذال» معروف است. این مسجد چهار ستون دارد و گنبد وسطی بزرگ تر و بلند تر از دیگر گنبدهامی باشد. کف مسجد به شکل مربع و پوشیده از حصیر بوده و هر ضلع آن پانزده متر درازا دارد.

مسجد شاهزاده تبریز

این مسجد در جنوب عمارت کنونی شهربانی تبریز و جانب خاوری کوچه شاهزاده واقع شده است. جلو خانی بزرگ، کفشکنی وسیع فضایی باز و فراخ دارد. ستون های سنگی منظم و سرستون های مقرنس و خواجه نشین ها و صفه های داخلی مرتب آن نشان می دهد که طراح و معمار آن از سوی مرد نیرومند و مقتدری مأمور احداث این بنای عظیم بوده است.

مسجد مجتهد تبریز

این مسجد که بزرگ ترین مسجد تبریز به شمار می رود در جانب باختری بازار مسجد جامع، رو به روی بازار نجاران واقع شده است. سطح آن از کف بازار حدود یک متر پایین تر می باشد. این مسجد شصت و سه ستون سنگی دارد که در هفت ردیف قرار گرفته اند. سقف مسجد با هشتاد گنبد ضربی آجری پوشیده شده است. پنجره های مسجد به شمال و باختر باز می شوند.

مسجد میرزا صادق آقا تبریز

این مسجد در جانب شمالی دالان مدرسه طالبیه واقع شده است. کفشکن باریکی دارد و مسجدی است بزرگ با ۲۳ ستون سنگی قطور و خوشتراش و سرستون های سنگی مقرنس، که ۳۴ گنبد آجری نیم دایره ای کوتاه و منظم پوشش سقف آن را تشکیل می دهند. تاریخ بنای آن معلوم نیست. نوع ستون ها و شیوه بنا حکایت از قدمت زیاد آن می کند.

مسجد مقبره تبریز

مسجد مقبره در اول بازار کفاشان واقع شده است. این بنا مسجدی است آباد و دایر و به شکل مربع، که درازای هر ضلع آن حدود بیست و پنج متر می باشد. نه ستون سنگی خوش تراش، گنبدهای بلند ضربی آن را نگه داشته اند. چهار ستون از ستون ها هشت پهلو و پنج قطعه دیگر دوازده پهلو است. مسجد سه پنجره دارد که همه مشرف به جنوب هستند. سطح خواجه نشین های اطراف مسجد همه عریض و حدود نیم متر از کف مسجد بلند تر می باشند. این مسجد قبلا به نام «مسجد شاه» معروف بود، چهار ستون هشت پهلو و نه گنبد آجری داشت.

مسجد میرزا مهدی قاری تبریز

این مسجد در جانب جنوبی بازار قدیم نجاران واقع شده است. بیست و چهار ستون سنگی و سی وپنچ گنبد ضربی آجری دارد. درازای مسجد از شمال به جنوب کشیده شده و ستون ها در چهار ردیف قرار گرفته اند. سقف مسجد تقریبا بلند و فضای آن روشن است.

مسجد حجه الاسلام تبریز

این مسجد در جنوب صحن مدرسه طالبیه و جانب باختری مسجد جامع واقع شده است. از سوی جنوب متصل به دیوارهای چند خانه گلی و از سوی باختر متصل به کوچه باریکی است که به راسته کوچه منتهی می شود. کف آن نزدیک یک متر از سطح حیاط مدرسه بلندتر است. دو در و پنچ پنجره دارد. درها چوبی و پنجره ها آهنی هستند. درب ورودی بزرگ و پنجره ها مشرف به شمال هستند. برای رسیدن به کفشکن مسجد باید چهار پله سنگی آن را که همه در زیر طاق جلو خان مسجد قرار گرفته اند زیر پا گذاشت. کفشکن هفت متر درازا و شش متر پهنا دارد. از دیوار باختری آن دری به مسجد باز می شود. مسجد بزرگ و معمور است، پنجاه و هفت متر درازای و در حدود بیست و پنج متر پهنای دارد

مسجد امام جمعه تبریز

این مسجد در جانب خاوری بازار مسجد جامع، در نزدیکی های مدرسه طالبیه واقع شده است. بیست ستون با سر ستون مقرنس و سی گنبد ضربی آجری دارد. ستون ها در چهار ردیف قرار گرفته اند و روی همه آن ها رنگ سبز زده شده است

مسجد حسن پادشاه تبریز

بنا بر نظر حاجی خلیفه کاتب چلبی، جامع سلطان حسن که از بناهای اوزون حسن پادشاه آق قویونلو و به طرز جوامع سلاطین با سنگ تراش و سرب ساخته شده بنای متین و باشکوهی است. در کنار صفه محراب یک قطعه مرمر بلغمی بزرگی به درازای و پهنای چند ذراع به دیوار نصب شده و جامع را رونق بخشیده است. سنگ مرمر مزبور از نوادر دهر به شمار می رود و در جوامع دیگر نظیر آن دیده نشده است. اسماء چهار یاد که در سر درب آن حک شده بود از طرف قیزیل باش ها پاک و فقط به نام علی (ع) ابقاء شده است. گر چه بنای مسجد حسن پادشاه و منضمات آن یا به عبارت دیگر «عمارت نصریه» به اوزون حسن بایندری نسبت داده می شود ولی بنای آن ها بعد از در گذشت وی صورت گرفته است.

مسجد اوچ گؤزلی (سه چشمه) تبریز

این مسجد در کوچه صراف خیابان شریعتی تبریز قرار دارد. سقف مسجد تیرپوش و بر روی ستون های چوبی نهاده شده است. نمای خارجی مسجد ساده است، ‌ولی بالای پنجره های آن تعداد زیادی کاشی های لعابدار به عنوان تزیین کار گذاشته شده اند که اغلب آن ها از مسجد جامع شهر، خصوصا از محراب قدیمی آن برداشته شده و بر دیوار این معبد نصب شده است. بر روی دیوار خاوری مسجد ۷ قطعه کاشی دیده می شود که عمدتا با لعاب سبز و آبی، طلایی، معرق لعابدار سبز و آبی و با متن طلایی وخطوط آبی تزیین یافته است.

مسجد ظهیریه تبریز

این مسجد در جانب باختری صحن بقعه سید حمزه تبریز قرار گرفته است. بنایی است مستطیل شکل بدون ستون که دورتا دور آن ازاره مرمری خوش رنگی به بلندی ۱۰۵ سانتی متر دارد که در قسمت بالای آنها سوره الاسرا یا بنی اسراییل با خط ثلث بسیار زیبا به طور برجسته نقر شده است. قسمت هایی از سنگ ازاره از بین رفته و به جایش از ازاره مرمری ساده دیگری استفاده شده است.

مسجد صاحب آباد تبریز

این بنا در تبریز، انتهای خیابان دارایی، چای کنار، میدان صاحب آباد، بقعه و مسجد صاحب آباد (الامر) واقع شده است. مسجد صاحب آباد در گذشته به عنوان بقعه مورد استفاده بوده و اکنون در دست مرمت می باشد. این مسجد در زمان شاه طهماسب صفوی بنا شده و در سال ۱۰۴۵ هجری توسط سپاهیان سلطان مراد چهارم تخریب شد و در زمان شاه سلطان حسین صفوی و از طرف میرزا محمد ابراهیم، وزیر آذربایجان مرمت شد. این بقعه در سال ۱۱۹۴ هجری قمری بر اثر زلزله شدید ویران و در سال ۱۲۰۸ به وسیله جعفرقلی خان دنبلی تجدید بنا شد و در سال ۱۲۶۶ میرزا علی اکبر خان مترجم کنسولگری روس، قسمتی از بقعه و دهلیز را آیینه کاری کرد و صحن و مدرسه ای را بر آن افزود که این مدرسه «اکبریه» نام گرفت.

مسجد سیدالمحققین تبریز

این مسجد، در بازار صادقیه تبریز قرار گرفته است و در سال ۱۳۲۲ هـ. ق از طرف حاج میرزا محمد رفیع طباطبایی ملقب به نظام العلما ساخته شده است. درازای این مسجد نزدیک به ۲۵ متر است. هشت ستون سنگی قطور دارد که ۱۵ گنبد یکنواخت آجری را نگه داشته اند. این ۱۵ ستون در دو ردیف قرار گرفته و همه سر ستون های سنگی دارند. وجه تسمیه این مسجد به خاطر نخستین امام جماعت آن یعنی حاج سید المحققین است.

مسجد رومیان آذرشهر

بنایی کوچک با متون و پوشش چوبی است که سر در آن، طاق ونوشته ای ندارد. تنها اثر قابل توجه آن دو پایه خوش تراش مارپیچ به شیوه صفوی است که به نظر می رسد از بنای اولیه آن بر جای مانده است.

محراب غار قدمگاه آذرشهر

این غار در نزدیکی روستای قدمگاه (بادامیار) در جنوب آذرشهر قرار دارد. محراب غار (یا مسجد) با مقرنس های آویخته که به دوره صفوی تعلق دارد به نحوی احداث شده که گمان می رود در زمانی نزدیک تر تعبیه شده است. می توان فرض کرد که این فضا برای مقاصد مذهبی ساخته نشده باشد. یعنی نه مسجد و نه مقبره بوده است. ظاهرا این غار و دخمه را بعدا با تعبیه محرابی که روی به قبله دارد به صورت عبادتگاه اسلامی درآورده اند.

مسجد جامع اسکو

مسجد جامع اسکو که از مساجد آباد و تاریخی این شهر است از نظر معماری و سبک بنا به دوره صفویه مربوط می شود.

مسجد پایتخت اسکو

مسجد پایتخت در محدوده شهرستان اسکو قرار دارد ویکی از مسجد های قدیمی است. این مسجد به دست عسکر عثمانی ویران شد و سپس در سال ۱۰۶۱ هجری قمری مرمت و تجدید بنا یافت.

مسجد جامع خروانق اهر

این بنا در روستای خروانق در ۴۵ کیلومتری شهر ورزقان– از توابع آذربایجان خاوری – واقع است. بنای اصلی مسجد به سده های ششم و هفتم هجری منسوب می باشد که در دوره قاجاریه مرمت و تعمیر شده است.

مسجد جامع مهرآباد بناب

این مسجد که در ۱۶ کیلومتری بناب واقع شده، متعلق به قرن دهم هجری و زمان سلطنت شاه طهماسب صفوی بوده و دارای تاریخ سال ۹۵۱ هـ. ق است. مسجد برفراز پشته ای ساخته شده و جزو چشم گیر ترین بناهای مرکز شهر بناب است. از ویژگی های جالب توجه این مسجد ستون ها و سرستون های چوبی و تزیینی، صندوق های روی تیرهای حمال و پوشش زیبای سقف کاذب چوبی آن است. نقش های زیبای گیاهان و ترنج های سطح صندوق ها، تخته کوبی های سرستون ها از دیگر جاذبه های این مسجد است. مهم ترین بنای این مسجد، شبستان آن است که دارای ۳۶ ستون چوبی با سرستون های مقرنس و نقش و نگار است. این مسجد از نظر وجود کتیبه تاریخ دار که در دیوار قسمت شمالی نصب شده است، در بین مساجد منطقه دارای اهمیتی خاص و استثنایی است. بر طبق این کتیبه که به خط ثلث نوشته شده، هزینه بنای مسجد توسط بی بی خانم، دختر منصور بیک پرداخت شد.

مسجد جامع سراب

مسجد جامع سراب یادگار قرن نهم هجری قمری است. این مسجد بدون گلدسته و مناره بوده و از یک شبستان بزرگ و یک حیاط کوچک در سمت باختری و از دو در ورودی تشکیل شده است.

مسجد اسنق سراب

در روستای اسنق از توابع محال آلان بر آغوش سراب، مسجدی با ستون ها و روبنای سنگی و سنگ نبشته های زیبا قرار دارد.

مسجد جمال آباد سراب

جمال آباد نام روستایی است از محال آلان بر آغوش که در ۶ کیلومتری شمال مهربان و ۲۱ کیلومتری جاده تبریز – سراب قرار گرفته است. این روستا مسجد کهنی دارد که ۶ ستون عظیم سنگی، سقف چوبی آن را نگه داشته است.

مسجد جامع شبستر

تصور می شود که این مسجد برای نخستین بار در زمان ایلخانان بنا شده باشد. اما این بنا نیز از حوادث زمان در امان نمانده و بارها فرو ریخته و از نو تعمیر و تجدید بنا شده است. اکنون ۴۲ گنبد صرفی آن بر روی سی پایه عریض آجری قرار گرفته اند. در بالای درب ورودی مسجد طاق سنگی جالبی نصب شده که بالای آن دو کتیبه سنگی به چشم می خورد. مسجد ایوان و مناره ای نیز دارد که ستون های ایوان و کلاهک مناره همه چوبی و تازه و متعلق به نیمه اول قرن چهاردهم قمری است

مسجد محمد حنفیه شبستر

مسجد محمد حنفیه درمرکز روستای سیس واقع شده و مسجد جامع روستا به شمار می رو د. بنای این مسجد آجری و گنبد دار است. مناره بلندی دارد و ایوانی با ستون های چوبی در جلو آن تعبیه شده است. اهالی ده معتقدند که بنای نخسین این مسجد به امر حنفیه صورت گرفته که بارها فرو ریخته و دوباره تجدید بنا شده است. این عقیده مبنای تاریخی ندارد ولی شیوه بنا نشان می دهد که تجدید عمارت آن مثل سایر مساجد بزرگ ارونق و انزاب در دوران صفویه انجام شده است.

مسجد یادگار شاه شبستر

در تسوج مسجد زیبای دیگری وجود دارد که مسجد «یادگار شاه» نامیده می شود. این مسجد در مرکز شهر، نزدیک به خیابان پهلوی واقع شده است. درازای آن از خاور به باختر، نزدیک بیست متر و پهنای آن در حدود ۱۰ متر است. سه گنبد ضربی آجری دارد. گویی سه، چهارطاق یک نواخت را در کنار هم قرار داده اند. تاریخ بنای مسجد معلوم نیست. سالخوردگان تسوج می گویند که یکی از شاهان صفوی هنگام جنگ با سلاطین عثمانی نذر کرده بود که چون بر دشمن غلبه جوید مسجدی در تسوج بنا کند. حاجتش برآید و هنگام بازگشت این مسجد را بنا کرد. نام مسجد یادگار شاه ماند ولی نام بانی فراموش شد. اکنون کتیبه و سنگ نبشته ای در دست نیست تا نام بانی معلوم شود. فقط شیوه بنا و مصالح ساختمانی به کار رفته، حکایت از قدمت مسجد دارد.

مسجد جامع تسوج شبستر

مسجد جامع تسوج از توابع شبستر در ردیف آثار قدیمی این منطقه است. بر پیشانی مدخل این مسجد فرمانی از سطان محمد خدابنده است که با خط ثلث بر جسته بر روی سنگ فلفلی یک پارچه حک شده است.

مسجد معزالدین مراغه

در سمت باختری میدان خشکبار مراغه که درگذشته به میدان آرد فروشان معروف بود، مسجدی قدیمی وجود دارد که به مسجد معز الدین معروف است. در فضای کلی این بنا یک مسجد کوچک دیگر و مقبره ای گنبد دار وجود دارد. مسجد بزرگ ۳۶ ستون چوبی در چهار ردیف دارد که از دیوار شمالی آن توسط قرینه ای وارد محوطه مقبره شیخ معز الدین می شود. مقبره، برج گنبد داری است نظیر برج غفاریه مراغه که در اثر رطوبت و عدم توجه و مراقبت، به مرور زمان گنبد آن فرو ریخته و تزیناتش از بین رفته است.

مسجد زنجیرلی مراغه
این مسجد در جنوب خاوری برج ده ضلعی مشهور به «قبر مادر هلاکو» واقع شده است. سقف و ستون های چوبی منقش آن به سبک دوره صفوی است.

مسجد جامع مراغه

این مسجد در خیابان خواجه نصیر مراغه واقع شده است. این مسجد دارای دو در است که یکی به خیابان و دیگری به بازار سبزی فروشان این شهر باز می شود. کتیبه های موجود و شیوه معماری مسجد نشانگر تعلق آن به دوره صفویان است.

مسجد ملا رستم مراغه

در کنار میدان ملا رستم شهر مراغه که با خیابان واحدی فاصله کمی دارد، یکی از جالب ترین آثار تاریخی مراغه قرار دارد. این بنا مسجدی به نام ملا رستم است. متاسفانه کتیبه ای در بنای مسجد نیست تا نام بانی و معمار و سال بنا را مشخص سازد.

مسجد شیخ بابا مراغه

یکی دیگر از مساجد تاریخی مراغه، مسجدی موسوم به شیخ بابا است که آن نیز در سال های اخیر بازسازی شده است. اما از بنای اصلی و اولیه مسجد آثاری به جای مانده که در جریان نوسازی مورد استفاده قرار گرفت و هر کدام از آن ها ویژگی به خصوصی از نظر معماری و قدمت تاریخی دارند. این مسجد در قسمت شمالی خیابان خواجه نصیر واقع شده است.

مسجد جامع مرند

بنا بر بررسی های انجام شده این مسجد ظاهرا در آغاز، یکی از آتشکده های دوره ساسانی بوده که بعدها با سکونت ارامنه دراین قلعه به کلیسا تبدیل شده است. پس از پیروزی اعراب بر بابک در قرن سوم هجری و هم زمان با اسلام آوردن مردم آذربایجان این بنا به مسجد تبدیل شد.

مسجد سنگی ترک میانه

روستای ترک از توابع شهرستان میانه یکی از روستاهای قدیمی استان است که در اسناد تاریخی نام آن بارها مورد اشاره قرار گرفته است. در این روستا مسجدی است که نمای آن از سنگ هایی خوش تراش و کنده کاری شده بوده و کتیبه هایی که تاریخ تعمیر مسجد را می رساند در آن نصب شده اند. مسجد به دفعات مورد مرمت قرار گرفته و آخرین بار در سال ۱۳۶۳ توسط میراث فرهنگی استان نوسازی و مرمت شد. بر در و دیوار سنگی این مسجد تاریخ ۱۰۱۶ قمری یعنی دوران شاه عباس صفوی و نیز ۱۲۸۲ دوران ناصر الدین شاه قاجار به زبان های عربی و فارسی نقش بسته است.

مسجد جمال آباد هریس

بنای این مسجد؛ در روستای جمال آباد – از توابع هریس و ۲۱ کیلومتری جاده تبریز – سراب واقع شده است. بنای مسجد به درازا و پهنای ۸۰/ ۱۲ × ۹۰/ ۸ متر دارای شش ستون عظیم سنگی و سقف تیر چوبی است. ستون ها در دو ردیف قرار گرفته و همه دارای پایه و سرستون های سنگی منقش هستند. دو ستون وسطی استوانه ای و چهار ستون دیگر به شکل منشور هشت پهلو هستند. بلندی ستون ها با پایه و سرستون ۶۳/ ۵ متر و محیط آن ها ۱۸۴ تا ۱۸۷ سانتی متر است.

مسجد اسنق هریس

در روستای اسنق از توابع محال آلان بر آغوش سراب، مسجدی با ستون ها و روبنای سنگی و سنگ نبشته های زیبا قرار دارد. این مسجد در وسط روستا میان حیاط وسیعی بنا شده است. مسجد اسنق چهار ستون سنگی استوانه ای یکپارچه دارد که در دو ردیف قرار گرفته اند. این ستون ها پایه ها و سر ستون های مقرنس خوش طرحی دارند. طرح پایه ها یکنواخت و طرح سرستون ها متفاوت است. این مسجد چندین کتیبه در سر در پنجره ها، دیوار خاوری و قسمت های دیگر دارد که حاکی از عظمت بنای اولیه آن است. در داخل مسجد میز چوبی منبت کاری شده و شکسته ای وجود دارد که هم زمان با بنای مسجد ساخته شده است. بر روی قطعه ای از بازوی آن نام بانی مسجد، صاحب فخرالدین محمد قید شده است. آثار باقی مانده از این منبر نشان می دهد که چند هنرمند توانا، وقت زیادی صرف ساختن آن کرده اند.

دیدگاهتان را بنویسید

Note: Comments on the web site reflect the views of their authors, and not necessarily the views of the bookyourtravel internet portal. You are requested to refrain from insults, swearing and vulgar expression. We reserve the right to delete any comment without notice or explanations.

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای الزامی علامتگذاری شده اند با *